Dag 1 - 20 dagen - 20 beelden en gedachten

Written by: Angela Angela Manders / Posted on:

Een cadeautje voor de spelende mens! ArteKino viert haar twintigjarig bestaan! 20 x 20 is mijn miniproject om in deze onzekere tijd alvast wat positiefs terug te geven. Ik nodig je uit om mee te doen. Twintig dagen, twintig beelden om van te genieten, erover na te denken en erop te reageren.

Elke werkdag deel ik met jullie een kunstwerk of een opmerkelijk beeld. Dit beeld kies ik naar aanleiding van een kop in de krant, een citaat of persoonlijke ervaring. Ik plaats het beeld met een korte tekst. Associeer hier zelf op met eigen teksten, beelden, muziekfragmenten, alles kan! Op mijn blog lees je de aanleiding van het gekozen kunstwerk of beeld, mijn associaties, overpeinzingen en een verwijzing naar een tentoonstelling of andere inspiratiebron.

Kijk, associeer en denk je mee? Dit project loopt van 23 maart t/m 17 april 2020 op Instagram, Facebook, LinkedIn en mijn blog.

DAG 1: Het citaat “De mensen zoeken in het algemeen noch de waarheid, noch de werkelijkheid, maar alleen het gevoel van veiligheid.” trok vandaag mijn aandacht. Deze uitspraak van Juan Donoso Cortés werd geciteerd door Arnon Grunberg in het artikel Wij offeren alles op voor een gevoel van veiligheid. We kunnen er niet omheen. Alle berichtgevingen lijken alleen nog maar over het Coronavirus Covid-19 te gaan. We waanden ons lang veilig, maar nu zijn wij er onderdeel van. Ons huis is onze vesting geworden om de dreiging buiten te houden. Werkt het, vragen we ons af? De realiteit, hoe dreigend ook, komt binnen via internet, radio en tv, maar blijft fysiek buiten. Maar wat als dat een illusie blijkt te zijn en je nergens meer veilig bent, wat doet dat met je? Alles lijkt op losse schroeven te staan en vanzelfsprekendheden zijn er ineens niet meer. Hoe creëren we voor onszelf een gevoel van veiligheid?

Ik dacht bij het citaat van Juan Donoso Cortés meteen aan het werk van Marc Chagall. Uiteindelijk heb ik gekozen voor het mij onbekende werk Erinnerung (1914). Een man in beweging, lopend met een huis losjes op zijn rug gebonden. Een beeld dat vragen oproept. Wie is die man? Waar gaat hij naar toe met dat huis op zijn rug? Van wie is dat huis en wie staat daar in de deuropening? Staat dat huis symbool voor iets? Misschien staat het huis voor een veilige haven, een plek waar je je veilig voelt, wat er ook gebeurt. Als ik verder associeer op de titel van het werk Erinnerung, wat zegt dat dan over het beeld? Draagt de man hier de herinnering aan zijn eigen thuis en het gevoel van veiligheid overal met zich mee? Kan hij hiermee gevoelens van onzekerheid, dreiging en angst onderdrukken of is daar meer voor nodig?

Het werk van Chagall heeft mij altijd al aangetrokken door de manier waarop hij speelt met de werkelijkheid. In zijn schilderijen verwijst hij regelmatig naar bedreigende elementen in zijn leven. Toch weet hij telkens weer een eigen wereld op het doek te toveren waarin we kunnen verdwalen in de mooie vormen en kleuren in een eigenzinnig perspectief. Marc Chagall verhuisde in 1910 naar Parijs, toen het centrum van de avant-garde kunst. In 1914 bezocht hij zijn thuisland Rusland en kon door het uitbreken van de eerste wereldoorlog niet terug naar Parijs. Vertelt dit werk iets over deze ervaring? Denkt hij hiermee terug aan zijn huis in Parijs dat hij heeft moeten achterlaten of is dit een verwijzing naar zijn ‘thuis’ in Rusland dat hij als immigrant altijd met zich mee heeft gedragen en overal mee naar toe gaat. Gaf deze gedachte hem een veilig, geborgen gevoel, te weten dat je ergens thuis hoort waar je ook bent?

Nieuwsgierig naar de werkwijze van Chagall, kijk op: https://www.stedelijk.nl/nl/digdeeper/het-marc-chagall-onderzoeksproject Of ga met Jeroen Krabbé op reis naar de wereld van Chagall: https://www.avrotros.nl/krabbe-zoekt/uitzendingen/detail/item/krabbe-zoekt-chagall-17-03-2020/